aklıma düşen

haldun taner, beş yaşındayken babasını kaybetmeseydi ve annesiyle birlikte büyük babasının konağına taşınmasalardı ve o konakta, dönemin çok ilerisinde bir eğitime sahip dayılar, teyzeler arasında büyümeseydi, daha altı yaşında teyzesinden yabancı dil eğitimi almaya başlamasaydı, pandomim sanatçısı dayısı ve onun arkadaş çevresiyle iç içe bir çocukluk geçirmeseydi, bildiğimiz manada haldun taner olamazdı.

“babası ölünce hayatı değişen yazarlar”dan bir kitap meydana getirilecek kadar çok var.

  1. tugrulerdem said: bide böyle bi şiir antolojisi vardı. epey kalın.
  2. girledie posted this